“Hayır, bir ziyaretçiyim ben” Halil Cibran’dan Hikaye: Deli

Halil CibranBir deliler evinin bahçesindeydi, solgun yüzlü, güzeller güzeli, yüreklere hayranlık veren delikanlıya rastladığım.
Ve oturduğu sıraya, yanıbaşına iliştim ve dedim, “Neden buradasın?”
Ve bana şaşkınlıkla baktı ve dedi, “Yersiz bir soru bu, ama yine de cevaplayacağım. Babam beni kendi kopyası yapmak istiyordu, amcam da. Annem bende görkemli babasını görmek istiyordu. Ablam uzak denizlerin yolcusu kocasının benim için izlenecek en iyi örnek olduğu kanısındaydı. Ağabeyim iyi bir atlet olmamda ısrarlıydı, tıpkı kendisi gibi. “Ve öğretmenlerim de, felsefe doktoru, ve musiki üstadı ve mantıkçı; herbiri benim aynadaki kendi yansımaları olmam konusunda kararlıydı.

Buraya bu nedenle geldim. Burayı daha sağlıklı buluyorum. Hiç değilse kendim olabiliyorum.”
Ardından birden bana döndü ve dedi, “Ama söyle bana, sen de eğitim ve iyi nasihatler sonucu mu geldin buraya?”
Ve yanıtladım, “Hayır, bir ziyaretçiyim ben.” Ve dedi, “Ah, sen de duvarın ötesindeki deliler evinde yaşayanlardan birisin, öyleyse.”

Deli
Halil Cibran
Kaynak: Gezgin

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Clara Zetkin’in anılarında mütevazı ve çalışkan bir insan olarak Vladimir Lenin

Lenin’le, tüm dünyayı sarsan Rus devriminin patlayışından sonraki ilk karşılaşmam, 1920 sonbaharı başlarında gerçekleşti. Eğer belleğim beni yanıltmıyorsa, Kremlin’in Sverdlov...

Kapat