Nazım Hikmet: -çürüyen diş, dökülen et-, bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler

karanfilOnlar ümidin düşmanıdır, sevgilim,
akar suyun,meyve çağında ağacın,
serpilip gelişen hayatın düşmanı.
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına:
– çürüyen diş, dökülen et -,
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle:
işçi tulumuyla
 bu güzelim memlekette hürriyet…

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Tarihsel Gelişmenin Düzensiz Karakteri ve Sanat Sorunları – Karl Marx

Maddi üretimin eşitsiz gelişmesi ve, örneğin, sanatınki. İlerleme kavramı alışılagelmiş soyut biçimiyle anlaşılmak gerekir. Modem sanat, vb.. Bu oransızlık somut...

Kapat