Nazım Hikmet: -çürüyen diş, dökülen et-, bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler

karanfilOnlar ümidin düşmanıdır, sevgilim,
akar suyun,meyve çağında ağacın,
serpilip gelişen hayatın düşmanı.
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına:
– çürüyen diş, dökülen et -,
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle:
işçi tulumuyla
 bu güzelim memlekette hürriyet…

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Metin Altıok: “Temiz kalmış ne bulunur bir çöplükte/ Aşk da kirlenir elbet insanla birlikte…”

SARIL BANA Bu yaşıma geldim içimde bir çocuk hala Sevgiler bekliyor sürekli senden. İnsanın bir yanı nedense hep eksik Ve...

Kapat