Metin Altıok: Ey bir hüznü büyüten solgun anne! Sen de düşün benden sana kalan ne?

Beraberken

Beraberken kıymetini bilmedimdi
Elim ayağımdın sanki zora koştuğum.
Bir yetim şiir kaldı yanımda şimdi,
Kaybetmekten deli gibi korktuğum.
Bir kum saatiyim sensiz geceden gündüze
Altı durmadan üstüne getirilen.
Bu nasıl zaman ki çakılıp kalmış güze,
Doğmamış çocukları evlatlık verilen.
İşte böyledir gülüm bazı şeylerin
Hiç hissedilmez varlıkları ama,
Yoklukları bir uçurum kadar derin
Baş döndürür kıyısında nasıl da.

***

Ey bir hüznü büyüten solgun anne!
Sen de düşün benden sana kalan ne?

Metin Altıok
Bir Acıya Kiracı, S. 398 Soneler V

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Albert Camus: Düşünmek; görmeyi yeniden öğrenmektir

Kapat