Hasan Hüseyin Korkmazgil: Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç…

Akarsuya Bırakılan Mektup

İncecikti
gül dalıydı
dokunsam kırılacaktı
dokunmadım
kurudu

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
ağaçlar bükmesinler n’olursun boyunlarını
neden akşam oluyorum tren kalkınca
kırlangıçlar birdenbire çekip gidince
mendiller sallanınca neden tıkanıyorum
öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki
az önceki çiçekler nasıl da diken diken
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

O sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti
o elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti
artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz
günler devlet alacağı, yıllar bir kadehçik buzlu rakı
oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı
kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı
nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç

Hasan Hüseyin Korkmazgil

Share

Yorum yapın

Share
Devamını oku:
Aynı enformasyona farklı bakış, bizim davranışlarımızı belirler
Fyodor Dostoyevski: Başkasına karşı çok büyük bir sevgi duymak, biraz da ona karşı bencil olmakmış
Lev Tolstoy‘da Bunalım ve Değişim – Stefan Zweig
Kapat