“Bir giden, bir dönen, sonra yeniden giden” Yalnızlık sensin – Edip Cansever


Oyuluyorum şu masmavi boşluğa

Gölgesiz kıpırtısız
Yalnızlık sensin.

Konuşuyorum kendi kendime odamda
Bir portakal suyu iç, ya da içme, ne yaparsan yap
Yalnızlık sensin.

Yalnızlık Sensin

Oyuluyorum şu masmavi boşluğa
Gölgesiz kıpırtısız
Yalnızlık sensin.

Konuşuyorum kendi kendime odamda
Bir portakal suyu iç, ya da içme, ne yaparsan yap
Yalnızlık sensin.

Bir giden, bir dönen, sonra yeniden giden
Şiire dönüşen bir yalnızlıksa bu da
Bir sen varsın, ordasın, kısık sesli yalnızlık
Sözgelimi İskenderiye’de bir atlıkarıncada.

Edip Cansever
Gelmiş Bulundum
(Seçme Şiirler)

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Yıllar da durulmayan istasyonlardan geçer gibi geçiliyor – Sait Faik Abasıyanık
Osmanlı İmparatorluğunda Özerk Eyaletler – Halil İnalcık
Kapat