Edip Cansever: Bir kişi bile değilim yalnızlıktan…

Bir kişi bile değilim yalnızlıktan
Gözlerim ormanlara asılı
Ağaçlar, kırlar ve şehirler geçiyor kaputumdan
O kadar geçiyorlar ki, sadece duyuyorum
Bir an bir yerde ölümü tanımazlığımdan.
Ben bu kadar değilim
Kışlada ölü bir zaman.

Ben bu kadar değilim

Ben bu kadar değilim
Kışlada ölü bir zaman
Bir güzel at durdukça gider
Gittikçe döner bir güzel at durdukça
Askerim, benim ağzım kuşlardan.

Güneşi sormuyorum lekelenmiş dallardan
Dalları sormuyorum dallardan daha iyi
Yüzümü istiyorum bir süvari alayından
Ne yapsam istiyorum, ama istiyorum
Bir kişi bile değilim yalnızlıktan.

Bir kişi bile değilim yalnızlıktan
Gözlerim ormanlara asılı
Ağaçlar, kırlar ve şehirler geçiyor kaputumdan
O kadar geçiyorlar ki, sadece duyuyorum
Bir an bir yerde ölümü tanımazlığımdan.
Ben bu kadar değilim
Kışlada ölü bir zaman.

Edip Cansever
Yerçekimli Karanfil

Share

Yorum yapın

Share
Devamını oku:
Canetti’nin Kitle ve İktidar adlı eserinden kitlenin çözümlemesi ve iktidara itaati üzerine alıntılar
Tolstoy’dan bir hikaye: “Asker Semyon, Şişko Taraş ve Aptal İvan adlarında üç kardeş varmış”
Arkadaş Z. Özger’in “Şiirler” kitabı “Sevdadır” adıyla yayımlanınca ilgi gördü
Kapat