Zafer Yalçınpınar ve şiirleri “ki ben o ki ben dağa çıkmaya çalıştım tekneyle o zamanlar ‘zaman’ vardı”

1.
ki ben o ki ben dağa çıkmaya çalıştım tekneyle
o zamanlar “zaman” vardı
kitapçılar hesapçılar izlek tentesinin altında
bu eski tahtasız deniz ahşabını
izliyorlardı

2.
ve babam tekneyi sattığı zaman
ki ben o ki ben iskeleyi tamir ediyordum
ve belki
babasından daha yakındır bir çocuğa
deniz usta

3.
Senkop:
ki o ki ben yalan söyledim
babamı denizden çok severim

Alarga:

deniz
gemi
çizer
durur
gide
gele
bilir
gemi
çizer
durur
deniz
gide
gele
bilir
ki ben o ki ben şahidim;

“aklı vardır denizin”
inan buna
4.
ki ben o ki ben senle kala
bildiğim tek şu
bu lahitin denizde yatışı
yüzünün avcuma oturuşu
kapaklanışı
5.
Köprü:

gide gele
adıma siniyorsundur

sen
de
ki
ben
im
silik
adıma

sularda
6.
Evet, ki ben o ki ben eğeledim
köşelerini
belli ettim
zamanları
ki onların ıslığını da çalmışımdır
kalktım kestim geceyi
elimdeki siyah bir parça dizgiyi
koynuna doladım sabaha karşı
bir de ben ki o ben
senden

sonra yatmayı severdim

7.
Kara:

içerek
öleceğimiz
yok

belli oldu
kara

21 Eylül 2006 – Gebze

“Kİ BEN O Kİ BEN” DENİZ ŞARKISI (İçki ile…) adlı şiiri

Su Yolcu

“Kara Kedinin Adımları”na ,

işte Enver İbrahim; bir su yolcu
yalnızlığın köşelerini dolaştı
durdu:

zaman
geçti
hızla
geçiyor
zaman bir…
-sus-
rüzgar
adanın
kıyılarını
bir
bir
dolaşıyor
rüzgar ki…
-sus-
in
duvarların yokuşundan
düzayak
bir mantığa
çık
bir
sus
ayakta kalmaktır

indeki
pus

13 Ekim 2005

kara mıh kilit alesta!

dünyanın tüm nöbetçilerine

1.
bir uykunun nöbetini tutuyordu
seyyar ve açılır ve kapanır
geceye doğru
kara mıh kilit alesta!

2.
sırası değildi birdendi “birden”
aklı durdu bir akarsuyun kesik
tek başımıza iki kişiydik
gökyüzünün gözleri kapandı
ayla ayın etrafını sardı

3.
zamanın terzisi
“bir sarkaçtan fazlasıdır zaman” dedi
örgün bir gece değiştiricisi

4.
sıkıldım bu nöbetten diyor” deniz feneri
yerden göğe kadar haklı

saatlerce tek kişiydim anlıyor musun yani tek
bir korkuluk gibi ayakçı

hiç çekinmeden

ölügözlü bir generalin karşısında klarnet üflüyordu yaşlı bir sokakçı

ve gerçekten ve gerçekten

“bu durgunluktan kurtulmam gerek” dedi bir duvar yanındakine
her bir dizem için iki saat nöbet tuttum fenerle birlikte

5.
bir taşlığın havalanıp inip yürüyüşünü izliyorduk bir taşlıkta
“dünyada sevinç vardır” diyerek koşturuyordu deniz hemen yanımızda

kara mıh kilit alesta!

Zafer Yalçınpınar – 3 Mart 2006 – İskenderun

Piyano ile “Kış Gecesi” Şarkısı

1.
dalgalar geliyor gece vakti
ayak parmaklarıma kadar
gece
gidiyor dalgalar geri

2.
tek başına sokak pus
bulutlar sımsıkı birbirine
ay boğuluyor
gece

3.
(senkop)
sus pus var
ay boğuluyor

4.
bakar yüzün oyuk oyuk
karşımdan
kuşlar kalktı kalktı kondu
başladı yağmur yavaşlıyor
gece

5.
(koro)
bakar yüzün
oyuk oyuk

6,7.
(iki ölçü sustuk)
sessizlik buzlandı

8.
döndü durdu durdu dışarısı
kulağımda taş sesleri
birden
gece ilerliyor şimdi
geri:

9.
“Duygularım var” diye
bağırıyor coşkulu biri
perdelerin arkasından
geri çekiliyoruz

10.
biri başka bir yerlerden
“gündüze doğru” diyor
bitiriyor

1 Ocak 2005

iki kişilik ada çarpıntısı

Bir adam bir ağa sarınıyor bir kadının. Bir bulut caz yürüyüşü yapıyor. Bir taşı yırtıyor bir adamın öfkesi. Bir ağaç sağa yatıyor, meyveleri toplanmamış. Bir yük gemisi denizi taşımaya kalkıyor cahil cesaretiyle. Kambur bir kadın gökyüzünü hatırlamaya çalışıyor.

1.

bir dağın sırtını sıvazlıyor rüzgar
güneş işliyor kayıtsız bir terzi gibi usta

bir adam bir kadını yanlış anlıyor, doğru
adam kadını doğru anladığını biliyor, yanlış
bir soru işareti yerini ünleme bırakıyor

“geceler” diye bağırıyor kadın aşağıdan yukarı siyah bir yelken

kadın ile adamın arasındaki ay büyük meramet ustası

deniz, bir arabalı vapura kızıyor, “beni aldattın!”

bir kadın “anlamıyorum” diye sayıklıyor yatağında yan!

ismim söyleniyor bu ben miyim diye düşünüyorum
bir çakarın yanında evet bu benim ne hastalık !

iskelenin ucunda oturuyordu tanıdık bir yalnızlık

2.

“zamana karşıyım bunu bilesin” dedi taş ki sonsuzdur

nerden baksak delirmiştir taş
deniz şahittir buna

belli ki olaylar olmak için sıraya girmiş,

“esas duruş” diyelim buna

veya nedensellik

3.

ve batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı

ben sandalsız küreksiz bir adamdım yürürüm gece denizlerini

sabahları büyük bir cümle devrilir karşımda
“özü senliyorum”

ya da bir rakı dönüp durur buzsuz aklımda

belli ki bir fırdöndü birleştiriyordu bizi öyle sağlam bilelim

ve bortaçina şişesini bitirip şöyle dedim:
“aşk bir korkuluktur”

“kıyı lehçesiyle seni seviyor” dedi o deniz feneri büyük düşünür

karşı adadan cevapladı bir yaya kadın:
“aşk bir kundakçıdır”

4.

ve sonunda

“korkulardan korku beğen!” diyor bir yalnızlık eşek yükü

ama dağdaki sular gibi uyanıktım hep seni gördüm

ve “kendini öp” dedim
benim için

ben

im

in.

diyelim ki

batmakta olan bir teknenin suyunu alıyor bir sabırcı
Zafer Yalçınpınar- 5 Ağustos 2005- Marmara Adası

 Zafer Yalçınpınar
İstanbullu bir ailenin çocuğu olarak 1979  yılında  istanbulda doğdu. 1997 yılında İstek Vakfı Belde Koleji’ni bitirdi. 2001 senesinde Marmara Üniversitesi Ekonometri Bölümü’nde lisans, 2003 senesinde ise aynı üniversitede Bankacılık ve Sigortacılık Ens. yüksek lisans derecesini tamamladı.
2002 ile 2006 yılları arasında Kuzey Yıldızı Edebiyat Dergisi’ni Vedat Kamer’le birlikte yayıma hazırlamdı. 2007 yılında “Puşt Ahali Edebiyat Platformu”nu kurdu.
Şiirleri ve yazıları Heves, Son Kişot, Monokl, No-Edebiyat, Budala, Yaratı(m), Düşe-Yazma, Kavram Kargaşa, E, Öteki-Siz, Wesvese, İmlâsız, Üç Nokta, Malone Fanzin, Can Sıkıntısı, Kadıköy Underground Poetix, Doğmasız ve Ölmesiz Fanzin, Kül Öykü, Mor Taka, Zinhar, Berfin Bahar, Karalama, Karga Mecmua, gaSte(S Gazetesi), Sanat Cephesi ve Bireylikler adlı dergilerde ve Birgün Gazetesi’nde yer aldı.
Edebiyatçılar Derneği, Türkiye Yazarlar Sendikası üyesi olan Yalçınpınar Şubat 2008’de Varlık Dergisi ile Ali Enver Ercan’a karşı sergilediği tavırlar ve Puşt Ahali Edebiyat Platformu’ndaki muhalif söylemleri nedeniyle TYS üyeliği askıya alındı.
“Karşı” (2000, Lotus Yayınları), “Korkak Düşler” (2001, Lotus Yayınları), “Siya” (2006, Mevsimsiz Yayınları) adlı öykü kitapları yayımlanmıştır.”Livar” adlı ilk şiir kitabı ise 2007 yılında Lotus Yayınları tarafından yayımlanmıştır. “ŞiiŞ”(görsel işler), “Çalgıdönüm” ve “Kelimenin Yüzü” adlı şiirsel e-kitapları da bulunmaktadır. “Kelimenin Yüzü” 2007’nin Kasım ayında Çekirdek Sanat Yayınları’ndan kitaplaşmıştır. “Meydansız” adlı ikinci şiir kitabı yayımlanma aşamasındadır.
2004 yılının başından beri TÜBİTAK-Gebze Yerleşkesi’nde Yönetim Bilimleri alanında “uzman araştırmacı” olarak çalışıyor.

Web Sitesi: http://zaferyal.kuzeyyildizi.com adresinde ziyaret edilebilir.
İlgili bağlantılar:
Sonrasızlık Fanzin İçin:  
http://zaferyal.kuzeyyildizi.com/blog
Puşt Ahali Edebiyat Platformu için: 
http://groups.google.com/group/pustahali?hl=tr
P.A.T! (Puşt Ahali Tarifesi)  adlı dergi için:
http://zaferyal.kuzeyyildizi.com/pat2.html
Edebiyat Geçmişi İçin:
http://zaferyal.kuzeyyildizi.com/baykusbakisi.html
Görsel İşleri İçin:
http://zaferyal.kuzeyyildizi.com/gorselsiir/gorselsiir.html
Kitap Koleksiyonu İçin:
http://zaferyal.kuzeyyildizi.com/koleksiyon.pdf

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here