Sevmek ya da sevmemek: Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu! – Özdemir Asaf

Sevmek
Bazen dayanmaktır Sevmek;
hayat nereden vurursa vursun ayakta durabilmek…
Bazen yaşamaktır Sevmek;
soluksuz ciğer gibi sevgisiz kalbin duracağını bilmek…
Bazen ağırdır Sevmek;
sevdiğine layık olabilmek…
Ve bazen hayattır Sevmek;
birini çok uzaktayken bile,
…yüreğinde taşıyabilmek…

devamı ⇒Sevmek ya da sevmemek: Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu! – Özdemir Asaf

Özdemir Asaf: “Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum”

Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlanan Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum kitabı ve bu kitapla birlikte verilen CD, Özdemir Asaf’ın kızı Seda Arun’un babasının sesini kaydettiği kayıtlarından oluşuyor. Bu kayıtlarda Özdemir Asaf’ın kendi sesinden dinleyeceğimiz şiirleri ve bir de İstanbul Radyosu’nda yapılan röportajı bulunuyor.

devamı ⇒Özdemir Asaf: “Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum”

Özdemir Asaf: “Her insanın bir öyküsü vardır, ama her insanın bir, şiiri yoktur.”

Özdemir AsafDamla kendini tamamlayınca damlar.
Günlerin gecelere bağlanışında bir
gecelerin günlere uzanışında iki
birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:
önce bir şeyler yitiriyorum somut şeyler
çakmak tarak kalem çanta saat para gibi
önemsiz şeyler.
Alışkanlığım tükenmiyor
biriktirmeyi sürdürüyorum gene usanmıyorum.

devamı ⇒Özdemir Asaf: “Her insanın bir öyküsü vardır, ama her insanın bir, şiiri yoktur.”

Özdemir Asaf ve şiirleri | “Sen bana bakma ben senin baktığın yerde olurum…”

bedreddin

Bir şey kaldı gecelerden birinde senden.
Öncesinde bilinmemiş bir şey,
Silinmez bir ses gibi giden..

Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,
Bir şey kaldı senden
Yaşamalar’ın arasında kaçamaklı.
(…)

Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden,
Bakışlarla yüklü, söylemelerle sessiz..
Seninle dolu, seninle sensiz bir şey..
Arandıkça bulunmamış yıllar yılı,
Bulundukça aramaklı.

devamı ⇒Özdemir Asaf ve şiirleri | “Sen bana bakma ben senin baktığın yerde olurum…”

Özdemir Asaf: Ne yazacağım bilmiyorum ama artık, nedeni nasılından çıkacak yazdıkça

Özdemir AsafBirden yerimden kalktım. Bir bloknot çektim masamdan. Odam karanlıktı daha. Kalemi el yordamı ile bulamadım. Işığı yaktım.
Başladım yazmaya. Yaşamımı yazacağım. Sabaha daha var. 3 ocak 4’e geçiyor. Yıl 1970.
Öbür odada karım ve en küçük oğlum Etkin, uyuyorlar. Büyük oğlum Gün ile ortanca Olgun da odalarında uykuda.
Şimdi gittim üzerlerini örttüm. Her zaman açılırlar, babalarının oğlu derler. Olgun başını yorgana gömmüş gene. İki gündür bir maymundan söz ediyor. Ağabeyi, “maymun (sana) bakıyor” demiş. Bu sabah uyandıklarında onlardan öğrendim. Çünkü sormuştum sabahleyin Olgun’a : “Neden dün gece başını yastığın altına almıştın? deye. ikisi de gülerek aynı anda konuşmuşlardı.

devamı ⇒Özdemir Asaf: Ne yazacağım bilmiyorum ama artık, nedeni nasılından çıkacak yazdıkça

Sait Faik Abasıyanık’ın Kişiliği ve Son Günleri Üzerine – Özdemir Asaf

Hırçınlığı vardı son zamanlarda. Birçok kişilere kızıyor, onlarla karşılaşmak, konuşmak istemiyordu. Gece yarısına doğru Beyoğlu’nda ayrıldık, o Osmanbey’e evine gitti, ben Kadıköy’e geçtim.
Ertesi gün öğle üzeri Gazeteciler Cemiyeti’ne giriyordum ki kapıda Münir Süleyman Çapanoğlu’yu gördüm: ‘Haberin var mı?’ der demez anladım, doğru Osmanbey’e apartmanına gittim.  Sabahleyin erkenden, şehre pek az inen annesi ilk vapurla gelmiş (içine doğmuş dense yeridir) ama onu daha önce hastahaneye (Marmara Kliniği) kaldırmışlar.
Kapıcı, annesinin de orada olduğunu söyledi. Sabah erkenden kalkmış, yüzünü yıkarken, birden bir karaciğer kanaması olmuş.

devamı ⇒Sait Faik Abasıyanık’ın Kişiliği ve Son Günleri Üzerine – Özdemir Asaf

“Bizde Kaydın yok. Sen gene geldiğin yere git. İyice bir öl de öyle gel” – Özdemir Asaf

-Gelsene buraya bakayım. Ne arıyorsun burda?
-Ölüyüm de ondan.
-Kim söyledi sana bunu?Adın ne?
-Calib.
-Senin kaydın yok.  Sen yaşarken de yaşaman bir şeye benzemiyordu ama.Şu duruma bak. Bu ne biçim ölülük. Salak salak geziniyorsun ortalıkta.
-….
-Nasıl öldün, niye öldün anlat bakalım
-Ben ölmedim.
-Kim öldü sen ölmedin de.
-Yani ben kendim ölmedim. Beni öldürmüşler.

devamı ⇒“Bizde Kaydın yok. Sen gene geldiğin yere git. İyice bir öl de öyle gel” – Özdemir Asaf

Sait Faik ve hikayelerin beş, röportajların on lira ettiği bir ülkede yazar olmak

Sana koşuyorum bir vapurun içinden
Ölmemek, delirmemek için…
Yaşamak; bütün adetlerden uzak
Yaşamak…
Hayır değil, değil sıcak:
Dudaklarının hatırası;
Değil saçlarının kokusu
Hiçbiri değil.
Dünyada büyük fırtınanın koptuğu böyle günlerde

Ben onsuz edemem.
Ben ve O – Sait Faik Abasıyanık

devamı ⇒Sait Faik ve hikayelerin beş, röportajların on lira ettiği bir ülkede yazar olmak