Füruğ Ferruhzad’ın oğlu Kâmyâr’a yazdığı şiir: “Bu sana son ninnimdir yavrucağım”

furuğ ferruhzad
Arsızlıkla damgalanan boş kinayelere/gülen bendim kendi varlığımın sesi/olayım istedim yazık ki “kadın”dım.

-Oğlum “Kâmyâr”a-

Bu şiiri sana söylüyorum susamış bir
yaz gün batımında başlangıcın bu
uğursuz yarı yolunda bitimsiz bu
acının köhne mezarında

bu sana son ninnimdir yavrucağım
senin beşiğinin yanında salınır belki bir gün
bu yaban çığlığım gençliğinin göklerinde yankılanır

bırak benim avare gölgem senin
gölgenden uzak ve ayrı kalsın bir gün
kavuşuruz ve o gün varsa aramızda
sadece tanrı kalsın

yaslamışım karanlık bir kapıya acıdan
kıvrılan alnımı umutla sürüyorum bu
açık kapıya ince ve soğuk parmağımı

arsızlıkla damgalanan boş kinayelere
gülen bendim kendi varlığımın sesi
olayım istedim yazık ki “kadın”dım

senin suçsuz bakışların bir gün bu
başlangıçsız kitaba kayar görürsün
zamanın köklü isyanı tüm şarkıların yüreğinde açar

burda yıldızlar hep sönüktür burda
meleklerin tümü ağlarlar burda Meryem
çiçekleri çöl dikeninden değersiz açarlar

burda yalan, arsızlık ve riyakârlığın devi
oturmuş tüm yol ağızlarında uyanmanın
aydınlık sabahından bir ışık görmüyorum
gökyüzünün karanlığında

bırak gözlerimi yeniden doldurup taşırsın
çiy taneleri kendimden uzaklaştım ta ki
indireyim Meryem’in sili suratından
perdeleri

iyi ad kıyılarından kopmuşum göğsümde
fırtına yıldızı var ne yazık öfkemin alevleri
hapishane karanlığında kanatlanır

göz boyayan zahitlerle bilinsin bu annenin
kolay sürmeyecek kavgasıdır tatlı yavrum
benimle senin kentin nice yıllardır şeytan
yuvasıdır

bir gün gelir hasret dolu bakışların bu
hüzünlü şarkılara kayar benim anam oydu
diyerek beni sözcüklerin arasında arar.

Furuğ Ferruhzad
27 Temmuz 1957-Tahran

Şi‘rî Berâyi To/ Senin İçin Bir Şiir 

XX. yüzyıl İran şiirinin en önemli temsilcilerinden biri Furuğ Ferruhzad, albay bir babanın despotluğundan kaçarak çocuk yaşta evlendiği şair Perviz Şapur’un yanında da aradığı hayatı bulamayıp, boşanmak zorunda kalır. Oğlu Kamyâr’ın velayeti babaya verilip, ölene kadar görme hakkı elinden alınır. 33 yaşında 1967 yılında bir daha oğlunu görmeden bir trafik kazasında yaşamını yitirir.

Yıllar sonra Kamyâr İngiltere’ye mühendis olmaya gönderilse de, bir yıl sonra eğitimini bırakıp resme adar hayatımı ve Füruğ’un şiirlerinin peşinden kayıp annesini resmeder, yeniden var eder.

Furuğun Kısa Yaşamöyküsü

1935 5 Ocak Cumartesi (Dey ayı nın 15, 1313), Mohammad Ferruhzad ve Turan Veziri Tabar’dan doğma,Tahran’ın 5 nolu ilçesinde kayıtlı, 678 nolu nüfus cüzdan sahibi.
1951 Perviz Şapur ile evlilik.
1952 “Tusak’\ ilk baskı.
1953 Oğlu Kamiyar’ın doğumu.
1954 Boşandı.
1955 “Tutsak”, ikinci baskı.
1956 “Duvar”, ilk baskı.
1957 “İsyan”, ilk baskı.
1958 ibrahim Golcstan ile tanışma ve “Golestan Film” stüdyoları ile çalışmalar.
1959 Film yapımı hakkında bilgilenmek için İngiltere’ye ilk yolculuk, “Bir Ateş” filminin montajı, filmin yapımı için Huzestan’a yolculuk.
1960 Kanada Ulusal Film Teşkilatı’nın isteği doğrultusunda “Dünür” filminde yapımcı, oyuncu olarak yer almak.
1961 “Su ve Isı” filminin üçüncü bölümünün yapımı, “Dalga, Mercan ve Kaya” filminin yardımcı yönetmeni, “Bir Ateş” filminin üstün başarısı, İngiltere’ye ikinci yolculuk, Keyhan gazetesine bir dakikalık reklam filmi yapımı.
1962 İlkbahar: Cüzzamlılar hakkında film yapımı hakkında inceleme için Tebriz’e ilk yolculuk.

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Taoizm üzerine: Tao bir yol’dur ama yol olmayan yoldur – Erol Anar
“Gerçeği sevdim ama nerede?” Stendhal’ın Günümüz İçin Anlam ve Önemi – Stefan Zweig
Kapat