Vincent Van Gogh’un Küçük Bir Hikayesi: “Ben bu dünyada bir yabancıyım”

Van Gogh Van Gogh:
“20 yaşındayken duyduğum sevgi nasıl bir şeydi? Hep vermek, hiç almamak istiyordum. Budalaca, yanlış, abartılı, kibirli ve telaşlı çünkü âşık olunca insan yalnız vermeyi değil almayı da bilmeli. Bu hatayı bir kez yapmıştım: Bir kızdan vazgeçtim ve o da bir başkasıyla evlendi; ben de gittim, ondan uzaklara, ama düşüncelerimde yer tutmaya hep devam etti.”

Ölmek Üzere Evine Dönen Adam – Martin Bailey

Devamı…Vincent Van Gogh’un Küçük Bir Hikayesi: “Ben bu dünyada bir yabancıyım”

Van Gogh: “İki kez tımarhaneye gittim artık, bundan daha kötüsü gelemez ya başıma”

Van GoghNinni adını koyduğum bir tuvalim var, hastalık araya girdiğinde ona çalışıyordum. O resmin bende iki nüshası var şimdi. Bu tuval konusunda Gauguin’e dedim ki, onunla ben; İzlanda balıkçıları ve onların acı yalnızlığı, korkunç denizde bunca tehlikelerle karşı karşıya ve yapayalnız olduklarını konuştuk ya, ben dedim ki Gauguin’e; (bu konuşmalarımızdan sonra böyle bir resim yapmak aklıma geldi) “düşün, çocuk gibi saf olan bu insanlar eziyetleri arasında bir İzlanda balıkçı gemisinin kamarasında görürlerse bu resmi, beşikte sallanırken analarının söylediği ninniyi duyar gibi olmayacaklar mı?
Şimdi çarşılarda görülen alacalı litolara benzemiyor mu bu, ne dersin? Yeşiller giymiş, saçının sarısı turuncuya kaçan bir kadın, pembe çiçekli yeşil fon üstünde görülüyor. Şimdi çiğ pembe, çiğ turuncu, çiğ yeşil gibi birbirini tutmayan bu renkler kırmızı ve yeşillerin bemolleriyle yumuşatılmıştır.

Devamı…Van Gogh: “İki kez tımarhaneye gittim artık, bundan daha kötüsü gelemez ya başıma”

Van Gogh ‘Patates Yiyenler’ Resmi için: “On para etmez!” dediklerini duyacaksın, hazırlan buna


Köylülerin hayatlarını resmetmek ciddî ve önemli bir iştir, ben kendi hesabıma bu konuyu sanat ve hayat üstüne ciddiyetle düşünen insanları düşündürecek biçimde işlemeyi denemek isterim, denemezsem pişmanlık duyarım.

Devamı…Van Gogh ‘Patates Yiyenler’ Resmi için: “On para etmez!” dediklerini duyacaksın, hazırlan buna

Van Gogh’tan Kardeşi Theo’ya Mektuplar: “Ne çare ki benden üstün güçlere karşı gelemedim”

19 Mart
Canım mektubunda öyle kardeşçe bir kaygı sezdim ki, artık susmaktan vazgeçip sana yazmak boynumun borcudur. Tam şuurumla, bir deli olarak değil, senin bildiğin kardeşin olarak yazıyorum bu mektubu.
İşin doğrusu şu: buranın bir kısım adamları belediye bir bildiri göndermişler (80 kadar imza varmış), benim serbest yaşamaya hakkı olmayan bir adam olduğumu ya da buna benzer bir şey yazmışlar bildiride. Bunun üzerine polis komiseri ya da merkez komiseri beni yine tımarhaneye atmak emrini verdi.
Durum şu ki kaç gündür deli hücresinde, kilit ve anahtar altında başımda gardiyanlarla kapalıyım, oysa suçlu olduğum ne kanıtlanmıştı ne de tanıtlanabilir.

Devamı…Van Gogh’tan Kardeşi Theo’ya Mektuplar: “Ne çare ki benden üstün güçlere karşı gelemedim”