Murathan Mungam: Sevgilim… yetimim benim, aylar nasıl geçiyor zaman hiç geçmezken..

Ferruhzad.kapıyı açmıyorum
telefonlara çıkmıyorum
başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların…

Sevgilim, yetimim benim,

nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata
öldüğünden haberi yok fotograflarının…


Sevgilim

kapılar kapalı,
dünya buzlu cam
uyuşmuş gözlerimin önünde
hayat akıp gidiyor
hiç kımıldamadan..

ikimizin yerine dinliyorum
sevdiğin şarkıları
siyah tişörtünü giyiyorum yatarken
gömleklerini, kazaklarını, kokunu
senin rüyalarini görüyorum
ölür gibi uyurken

kapıyı açmıyorum
telefonlara çıkmıyorum
başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların..

Sevgilim, yetimim benim,
nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata
öldüğünden haberi yok fotograflarının..

Murathan Mungam

Yorum yapın

Önceki yazıyı okuyun:
Ahmet İhvani ve “Dem u Dem” (Zaman ve Mey) albümü
Sabahattin Ali: Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?
Kapat