Murathan Mungam: Sevgilim… yetimim benim, aylar nasıl geçiyor zaman hiç geçmezken..

Ferruhzad.kapıyı açmıyorum
telefonlara çıkmıyorum
başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların…

Sevgilim, yetimim benim,

nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata
öldüğünden haberi yok fotograflarının…


Sevgilim

kapılar kapalı,
dünya buzlu cam
uyuşmuş gözlerimin önünde
hayat akıp gidiyor
hiç kımıldamadan..

ikimizin yerine dinliyorum
sevdiğin şarkıları
siyah tişörtünü giyiyorum yatarken
gömleklerini, kazaklarını, kokunu
senin rüyalarini görüyorum
ölür gibi uyurken

kapıyı açmıyorum
telefonlara çıkmıyorum
başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların..

Sevgilim, yetimim benim,
nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata
öldüğünden haberi yok fotograflarının..

Murathan Mungam

Share

Yorum yapın

Share
Devamını oku:
Semavî kitapların emri: Öldürmeyeceksin – Cemil Meriç
Anton Çehov: Meseleyi bilmeyenler için bazı işler hayli kolay gibi görünür
Mina Urgan: Başladığım kitap kötü bile olsa onu bitirme huyumu Fethi Naci değiştirdi
Kapat