METİN ELOĞLU: İNSANIN YARASI SAĞKEN İYİLEŞİR/ SAĞKEN OMUZ SİLKERSİN BUNCA ENGELE…

     VARKEN

    Henüz yaşarken bu efendi umut;
    Karanlık günlerin aydınlığa döneceği.
    Sakın tavsama sakın yüksünme;
    İnsanın yarası sağken iyileşir
    sağken omuz silkersin bunca engele
    ergene, ereğine sağken ulaşırsın.

    Toprağın bitiminde bir su var, o seni iletecek;
    yaz tükendi miydi güz sofraları
    dağların ardı ova
    bulanığın sonu duru
    Küfün altı menevis.
    Etin, nohutun, zerdalinin tadı;
    Ergenlik, barışıklık;
    Özlemler kavuşmalar;
    Ayışıgı, ishak kusu, aynalıçarşı
    Sen yaşarken!

    İbibikler sen yaşarken tüner eriğin dalına
    Mavilik sen yaşarken o tavanda gezinir
    Sen yaşarken pembeleşir ortancalar.
    İşte aşkın, hürlüğün, tutsaklığın;
    Koca beyazlik, gunbasi serinligi;
    Sen henüz yaşarken, ölmeden önce!
    Son nefesinde; keşke şöyle yapsaydım! deme
    Aklını başına toplamak elindeydi
    Yüreğini pekiştirmek zaten elinde.

    Söyle
    Diriye, gümraha, düzenliye özenip
    Kötü, viran, bozuğa gücenmez miydin?
    Güzelle çirkini, yalanla gerçeği tartacak terazi
    Yaşarken elindeydi…
    İnsan yaşarken varır bir ölmezliğe.

    Metin Eloğlu

     

    METİN ELOĞLU KADINLARI – SAHAVET HANIM NE YAPTI? – NEVİN KOÇOĞLU

    Cevap Ver

    Lütfen yorumunuzu giriniz!
    Lütfen isminizi buraya giriniz