“Babam bunu hak edecek ne yaptı?” Ölümüne Seversen Ölürsün! – Ercan Kesal

Aziz Nesin Behçet Aysan
Sıvasız merdivenleri tırmanarak küçük bir odanın kapısına geldik. Çocuk, odanın kapısını açarak hemen pencerenin önündeki divana doğru yürüdü. Hafifçe eğilerek, “Dede, dede” diye seslendi. İnce bir battaniyenin altına kıvrılmış el kadar bir gövde kıpırdadı önce ve yavaşça toplandı. Üzerinde eski, kolsuz bir hırka ve ayağında eprimiş bir eşofmanla, bitmemiş bir inşaatın karanlık odasındaki uykusundan kaldırdığımız adam Aziz Nesin’di.

Devamı…“Babam bunu hak edecek ne yaptı?” Ölümüne Seversen Ölürsün! – Ercan Kesal

Behçet Aysan: “Sen bu şiiri okurken, ben belki başka bir şehirde olurum”

Behçet AysanSen bu şiiri okurken,
ben belki başka bir şehirde olurum.
Kötü geçen bir güzü
ve umutsuz bir aşkı anlatan;
rüzgarla savrulan,
kağıt parçalarına yazılmış,
dağıtılamamış bildiriler gibi
uzun bir yolculuğa hazırlanan;
yalnız bir yolculuğa…
Çünkü beyaz bir gemidir ölüm,
siyah denizlerin çağırdığı
batık bir gemi…

Devamı…Behçet Aysan: “Sen bu şiiri okurken, ben belki başka bir şehirde olurum”