Sahne I Gregor uyanır. Yalnızdır. Bir böceğe dönüşmüş bulunmaktadır ama insan izlenimleri hâlâ yeni edindiği böcek dürtülerine karışmaktadır. Bu sahne, henüz insana özgü olmayı sürdüren zaman öğesinin işin içine sokulmasıyla sona erer: «Bir sonraki tren saat yedide kalkıyordu. Ona yetişmek için kendini parçalarcasına acele etmeliydi. Örnek kumaşları da henüz paket etmemişti. Üstelik kendini hiç de … NABOKOV: GREGOR SAMSA’YA EN ACIMASIZ DAVRANAN KİŞİ EN ÇOK SEVDİĞİ KIZ KARDEŞİDİR! okumayı sürdür