Varoluşçuluğun kurucusu Jean Paul Sartre ve Felsefesi yazısına yapılan yorumlar

Yazar: samet ekinci

samet ekinci — Wed, 12 Jul 2017 00:47:31 +0000

insan.kitaplıktan hangi kitabı seçeceğinde özgürdür demek
onu kitap seçmeye getiren ön şartları göz ardı etmektir.
oysa bir saat önce yediği ıspanak bile onun neyi seçeceğini belirlemiştir
yani sartre’ın özgürlük dediği şey aslında zorunluluktur
elbetteki “kelebeğin kanadı” örneğinin de bu anlamda doğruluk payı var
bu konuda marksizmin nicel -nitel değişimlerin (etkileyen ve belirleyen)
tanımları daha bir gerçekçidir..

Yazar: ceren

ceren — Fri, 18 Mar 2016 08:26:03 +0000

denişmiş ki: “doğmak yaşamak ölmek ona hep saçma gelir. işte insan böyle bir an da başkalarını hisseder ve kendisini merkez olmaktan çıkarır.bu ise onun varoluşunu özsel olarak yaşamasını önleyip, onu başkalarıyla birlikte olmaya toplum içinde yaşadığı gerçeğine götürür.böyle olunca da başkalarının sorunluluğunu duymaya başlar bu nedenle Sartre ın gözünde özgürlük ancak sorumluluk yüklenmekle mümkün hale gelir. bu son paragrafın hiçbir yanına katılmıyorum kendi varlığımı farketmemden ve hayatın gidişatına karşı umudumun kalmadığı an üniversite eğitimimi bırakmamla birlikte hayatımdaki her şeyde köklü değişikliğe gittim. toplumdan tamamen soyutlandım. kendimi belirlemek yerine hiç bir şey olmamayı tercih ettim ve bunu intihar etmemek için yaptım. insanlarla yaşamaya onların değerleriyle hareket etmek benim için dayanılmaz bir hal aldıktan sonra Sartre ın dediği gibi topluma dönmedim – ki zaten toplumlaydım- aksine kendimi soyutladım,insan hayatı boyunca ben buyum diyebilmek için çabalar durur. kendisini bir şey olmak zorunda hissederki ben farklıyım diyen koşarak gider tımarhaneye. varoluş bulantısı yaşayan bir insan toplumdan kendini soyutlar bütün değerleri yok sayar ve Nietzsche gibi yeni değerler yaratmaya çalışır çünkü bu insan insan olmayı istememiştir öyleyse tanrı olmaktan başka şansı yoktur. belkide en büyük sorun varoluş karsında insanın yerini belirlemeye çalışan bizler yapıyoruz. belliki ben bu yolu seçerken Sartre kendi yaptıklarından düşüncesini ortaya koymuş ama neyse ne umrumda değil.

Yazar: ceren

ceren — Fri, 18 Mar 2016 08:03:01 +0000

insanın inşalarla etkileşimininden dünyayla ileşkilerinden doğan edinimlerle kendisini oluşturduğu söylemek ne kadar önemli? tabikide biz kendi kararlarımızı veriyoruz ya da verdiğimizi sanıyoruz ama böyle olması bile öenmli değil çünkü verdiğimizi sanıyorsak veriyoruz demektir. insanının var olurken belli bir tözle gelmediği kendi kendisini oluşturduğu ve bu oluşturma biçiminde de zorunlu olarak özgür bir varlık olduğunu söyleye gerek var mı aksini düşünen mi var merak ettim? nihayetinde insan her zaman kendi kararını verir birilerinin onun beynini yıkaması ya da bir incelikle onun farkında olmadan fikirlerine temas etmesi durumunda bile bu gerçek değişmez. nihai olarak sonuç aynıdır.
kendi kendisini sürekli yaratmakta olan insan bir varoluş olarak kendisini ilk anda terk edilmiş bulur ve umutsuzluğa düşer. buraya katılmıyrum hayatın anlamsızlığından dolayı umusuzluğa düşer insan kendi kendisi sürekli belirlediği korkutucu bir özgürlüğün farkına vardığı için değil.