BEJAN MATUR: “ANNENİN BAKIŞINI TAŞIYOR O/ YOLDA YİTİRİLMİŞ OLANIN ACISINI…”

1

DÖNSELERDİ

Evet ölüdür oğullar
Bir bakıştır
Sonsuzluk içinde kaybedileni taşır.
Dönselerdi simsiyah bir gülün
Nasıl açıldığını yürekte
Anlatacaklardı.

Bir mühür o
Alnımız yerdeyken
Bildiğimiz her şey
Acıya dönüşüyor.
Kesik gövdelerin hesabı
Kesik anıların
Ve büyümemiş bir çocuğun
Kumları geçerek
Bana koşması
Annenin bakışını taşıyor o
Yolda yitirilmiş olanın acısını.

Yas içinde yürüyeceğiz evet
Yas içinde bakacağız dünyaya
Dünya eksik.
Mevsimler boyunca beklenen gül
Açarken
Başka bir ihtimaldir güzellik.
Mısralar ve ölüler
Dilsiz olan her şey.
Bahar geldiğinde
Kiraz ağaçlarına yağan
Bulut
Ah yaratmanın hüznü
İsteğin
Kanımızda kımıldayan
Uyanışı.

Bir annenin
Teselliden mahrum gözleriyle
Baktığımızda dağlara
Evet bahar dalları
Taşımadı sevinci
Ve oğullar
O dağ rüyasından
Uyanmadı.


Bejan Matur
Son Dağ

BEJAN MATUR: AĞIT YAKANLAR DUYAR TOPRAĞI/ SİYAH GİYEN/ KEDER TAŞIYANLAR

Cevap Ver

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz