Fazıl Say, (d. 14 Ocak 1970, Ankara) Küçük yaşlarda obuacı Ali Kemal Kaya ile ritmik jimnastik ve işitme alıştırmalarına başlayan santaçı,, bir yıl sonra Mithat Fenmen’den aldığı piyano dersleriyle öğrenim sürecine girmiştir. Fenmen’le sekiz yıl süren bu dönem, piyano, solfej ve teorinin yanı sıra, besteciliğe özendirme çalışmalarını ve konser podyumlarına ısındırma amaçlı küçük dinletileri kapsar.
Mithat Fenmen’in 1982 yılında vefat etmesi üzerine Ankara Devlet Konservatuarı’na giren Fazıl Say, ‘Özel Statü’ olarak nitelenen hızlandırılmış yoğun eğitim çerçevesinde Kamuran Gündemir ile piyano, İlhan Baran ile kompozisyon çalışmıştır.
Gündemir, yorum kavrayışı gerektiren yapıtlar üzerinde üst düzey bir değerlendirme ortamı yaratarak öğrencisini yetiştirmiş, İlhan Baran ise ona kompozisyon eğitiminin temeli olan teknik donanımları kazandırmıştır. Donanımların başlıcaları armoni, kontrpuan, form bilgisi, analiz, enstrümantasyon, orkestrasyon, antik modlar, makamsal ve ritmik sistemleri, caz armonisi ve stil araştırmalarıdır. İlhan Baran, ayrıca çağdaş müzik stilleri çalışması için Ertuğrul Oğuz Fırat’dan yararlanılmasını istemiş ve Fazıl Say, üç yıl Fırat’dan ders almıştır. 1987 yılında konservatuarı bitiren genç piyanist, Almanya’nın DAAD bursuyla bu ülkeye gitmiş, Düsseldorf Müzik Yüksek Okulu’nda ABD’li piyanist David Levine’in öğrencisi olmuştur. Dünyanın önde gelen Schubert yorumcularından olan Levine, “Yaratıcı Yorumculuk” açısından örnek bir piyanisttir. Fazıl Say, piyanist kimliğiyle onu örnek almıştır.
Besteleri ‘
Prelüdler’, flüt ve piyano için, 1985; ilk seslendirme: Mehmet Mesci ve F. Say, (1986).
‘Süit’, piyano için, (1986).
‘Siyah İlahiler’, keman ve piyano için, 1987; ilk seslendirme, Götz Bernau ve Sayali Dadaş; Berlin’in 750. yılı kutlamaları dolayısıyla, 1987.
‘Gitar Konçertosu’, 1987; bu yapıtı geri çekti, 1997’de gitar ve orkestra için yeni bir yapıt yazdı.
‘İpekyolu’, piyano için, 1989; ilk seslendirme: RIAS Berlin Radyosu, canlı yayın: F. Say, 1989; sonradan konçertoya dönüştürüldü.
‘Yansıtmalar’, keman, piyano ve orkestra için konçerto, 1991; ilk seslendirme: Eduard Maturet yönetimindeki Berlin Senfoni Orkestrası, solistler; Götz Bernau, F. Say, 1991.
‘Nasreddin Hoca’nın dansları’ (sonradan “Türk Dansları” olarak adı değiştirilmiştir), piyano için, 1991.
‘Antik Anadolu Modları Albümünden’, piyano için, 1991.
‘Üç Masal’, oda orkestrası için: (12 yaylı, 6 üflemeli çalgı, arp, çelesta ve vurmalı çalgılar için), 1992.
‘Liszt’in si minör sonatı orkestralaması”; büyük orkestra için, 1992.
‘Altı Prelüd’ Debussy’nin 6 prelüdünün orkestralaması. 14 solo çalgıcı için: flüt, obua, klarnet, fagot, trompet, 2 vurmalı çalgı, piyano, gitar ve yaylılar dördülü, 1992; ilk seslendirme: besteci yönetimindeki Yeni Müzik Topluluğu, Köln, 1992.
‘Paganini’nin temaları üzerine çeşitlemeler” (modern caz stilinde) piyano için, 1993.
‘İpekyolu’, piyano konçertosu, 1994; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, solist: F.Say, 1995.
‘Fantazi parçaları’, piyano için, 1993.
‘Caz Fantazileri’, piyano için, 1994.
‘Senfoni Konçertant’, piyano ve büyük orkestra için, 1993; ilk seslendirme: Gürer Aykal yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, solist: Fazıl Say, 1996; orkestra: 3 flüt, 3 obua, 3 klarnet, altosaksofon, 2 fagot, kontrafagot, 4 trompet, 3 trombon, tuba, 7 vurmalı çalgıcı için 27 vurmalı çalgı ve yaylılar için (14+12+12+8).
‘Gitar ve Orkestra için’, (gitar konçertosunun yeniden yazılışı), 1996.
‘İki Ballade’, oda orkestrası için; 1996 ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
‘Oda Senfonisi’, oda orkestrası için, 1996; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
‘Kara Toprak’, piyano için, Aşık Veysel’in teması üzerine, 1997.
‘Gülnihal’, piyano için, Hamamizade İsmail Dede Efendi’nin teması üzerine, 1997.
‘Kadanslar’, Mozart’ın piyano konçertoları için kadanslar, 1987 – 1996.
‘Nazım Oratoryosu’, piyano, solo ses, koro ve orkestra için, 2001.
‘Metin Altıok için Ağıt’, piyano, solo ses, koro ve oda orkestrası için, 2002/2003.
‘Piyano Konçertosu, No:3′, piyano ve orkestra için, 2001.
Albümleri (CD)
‘Wolfgang Amadeus Mozart’, Warner Music France
Piano Sonata K.333 in B flat major
Variations on ‘Ah, vous dirais-je, maman’ K.256
Piano Sonata K.330 in C major
Piano Sonata K.331 in A major ‘Alla Turca’.
‘Fazıl Say’, Troppenote Recordings
Piano Concerto No.2 “Silk Road”
Chamber Symphony
Two Ballades
Four Dances of Nasreddin Hodja
Fantasy Pieces.
‘George Gershwin’, Teldec Classics International
Rhapsody in Blue
Porgy and Bess arrangements…
‘Igor Stravinsky’, Teldec Classics International
Le Sacre du Printemps.
‘Johann Sebastian Bach’, Teldec Classics International
French Suite N.6 BWV 817 in E major
Italian Concerto BWV 971 in F major
Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
Chaconne in D minor (F. Busoni)
Prelude and Fugue BWV 846 in C major.
‘Peter Ilyich Tchaikovsky’, Teldec Classics International
Piano Concerto No.1 in B flat minor
‘Franz Liszt’,
Piano Sonata in B minor.
‘Johann Sebastian Bach, Teldec Classics International
Italian Concerto BWV 971 in F major
French Suite N.6 BWV 817 in E major
Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
‘Wolfgang Amadeus Mozart’,
Piano Sonata K.331
Ödülleri
Avrupa Birligi Piyano Yarışması, 1991
Genç Konser Solistleri Yarışması Avrupa Birinciliği, 1994
Genç Konser Solistleri Yarışması Dünya Birinciliği, 1995
Radio France/Beracasa Vakfi Ödülü, 1995
Paul A. Fish Vakfı Ödülü, 1995
Boston Metamorphosen Orkestrası Solist Ödülü, 1995
Maurice Clairmont Vakfı Ödülü, 1995
Telerama Ödülü, 1998, 2001
RTL Televizyonu Ödülü, 1998
Le Monde de la Musique Ödülü, 2000
Diapason d’Or ( Altın Plak ) Ödülü, 2000
Classica Ödülü, 2000
Le Monde Ödülü, 2000
Avusturya Radyo-TV Ödülü, 2001
Deutsche Phono Akademie ECHO Ödülü, 2001
Uzak solgun çocukluğum
Akşam alacası, kasaba,
Çatılarda kargalar
Hüzünlü gençliğim
Sabahcı kahveleri
Umutsuz aşklar
Bir anı tüneği şimdi
Yasadığım gecmiş yıllar
.
Ben derim ki
Ömrüm, ömrüm
Mumlar neden eriyip sönerler de
Tersine doğru yanmazlar
Uzayarak yeniden?
Ve insan doğmak ister mi
Bir daha, ölmek icin?
(Bir gün ölürüm -Metin Altıok)
Fazıl Say’ın, Sivas katliamında yaralanan ve 9 Temmuz 1993′de hayatını kaybeden değerli şairimiz Metin Altıok’un anısına bestelediği oratoryo şairin 12 şiirinden oluşuyor. Eser ’Dalmış Kendi Kendime’, ‘Bingöl Soneleri’ ve ‘Ölüm’ olmak üzere 3 ana bölümden oluşuyor. İlk olarak zamanın düzenlenmesini sağlayan metronomun katledilen 37 insanımızın anısına 37 vuruşuyla başlıyor. ‘Dalmış Kendi Kendime’ başlığı altında kendi dizeleriyle Metin Altıok anlatılıyor. ‘Bingöl Soneleri’ başlıklı ikinci bölümde ise şairin Bingöl’de öğretmenlik yaptığı dönemde kaleme aldığı şiirleri yorumlanıyor. ”Ben buraya bebe hakkı için geldimdi / ben kimdim unuttum, bebeler kimdi” Kendi şiirini Bingöl’den önce ve sonra diye ikiye bölen şairin buradaki yaşamın hüznününü anlatan kısa bir özet gibi. Son olarakta Metin Altıok’un yaşamında sürekli ele aldığı ölüm teması üçüncü bölümün başlığını oluşturuyor.
Birinci bölüm Düşerim, Yıkıcılar Geldiler, İnterlude, Rüzgâr, Yalnızlık, Konyak Kitap ve Kahve, ve Postlude şiirlerinden oluşurken, Altıok’un çocukluk yıllarının anlatıldığı Rüzgâr başlıklı bölümde çocuk şarkıcı seslendirdi. Zuhal Olcay’ın solistlik dışında anlatıcılık (narrator) yaptığı oratoryoya şiirlerin eşlik ediyor.
Oratoryonun solistleri Zuhal Olcay, genç soprano Burcu Uyar ve Kıvanç Tire. Metin Altıok Oratoryosu’nda 70 kişiden oluşan Kültür ve Turizm Bakanlığı Devlet Çoksesli Korosu’na, bir oda orkestrası eşlik edecek. Orkestrayı İbrahim Yazıcı piyanoda ise oratoryonun yaracısı Fazıl Say.
Bestelediği eserinde Sivas’ta can veren birçok sanatçıdan birini seçmiş olmasının yanlış anlaşılmaması gerektiğini belirten Fazıl Say, “Metin Altıok, orada can veren aydınlarımızın simgesi olarak kalmaz; şiir geleneğimizin de bir simgesidir. Altıok, kökleri bin yıl öncelerine uzanan sözlü ve yazılı edebiyat geleneğimizin 20’nci yüzyıldaki en parlak temsilcilerinden biridir. Oratoryoda Altıok’un yaşamı ve şiirleri işlendi, elbette ki onun bahtsız, trajik sonunu da verecektim” diyor.
Dünyaca ünlü piyanist ve besteci Fazıl Say, Türkiye’de İslamcıların seçimi kazandığını, bakan eşlerinin türban taktığını belirterek, Türkiye’den ayrılmayı düşündüğünü söyledi.
Alman Süddeutsche Zeitung Gazetesi Paris’te keman ustası Renaud Capuçon ve piyanist Fazıl Say’la bir söyleşi yaptı. Söyleşide Fazıl Say şunları söyledi: “Bizim Türkiye rüyalarımız biraz öldü. Tüm bakan eşleri türban takıyor. İslamcılar zaten kazandı, biz yüzde
30, onlar ise yüzde 70. Başka yere taşınmayı düşünüyorum.”
Bunun üzerine Capuçon, Say’a İsviçre’nin Zürih kentine taşınmasını önerdi. Say ise Lozan’ı daha çok beğendiğini, ancak havaalanının kente 1.5 saat uzak olmasını bir dezavantaj olarak gördüğünü söyledi. Say, konserler nedeniyle devamlı seyahat ettiğini ve ayda ortalama 4 gün evde olduğunu anlattı. Say, bir süre önce Avrupa Komisyonu tarafından ’2008 Kültürler Arası Dialog’ çalışmalarında ’Ambassador-Elçi’ unvanıyla görevlendirilmişti. Say gazetedeki söyleşisiyle ilgili soruları şöyle yanıtladı: “Şu anda değil ama ileride Türkiye’den ayrılmayı düşünüyorum. Biz artık azınlıkta kaldık, dışlanıyoruz. Çankaya’daki davete bile beni çağırmadılar. Böyle giderse, bir kızım var onu da alır yurt dışına giderim.”
Fazıl Say açıklamasında, şöyle devam etti;
”Bütün bunlara karşılık bu iktidar, bana ve müzik sanatına şimdiye kadar dostça davranmadı. ‘Metin Altıok Ağıtı’ adlı oratoryom dolayısıyla, iktidarın ilk kültür bakanı, çeşitli yöntemler kullanarak eserin sansür edilmesini sağladı. Bu olayı, hiç unutamıyorum.
Müzik sanatını küçümsemenin başta gelen örneklerinden biri, Milli Eğitim Bakanlığının önceki yıl okullarda müzik ve resim derslerinin kaldırılması girişiminde bulunmasıdır. Bizim milli eğitim sistemimizden sanat eğitimi dışlanamaz. Başka bir olumsuz örnek ise Türkiye’nin bugün on bin müzik öğretmeni açığı bulunduğu halde, lisans öğrenimini tamamlayan genç müzikçilerimizin öğretmen olmasını önlemek için engeller icat edilmesidir. Bunlar, basının ve halkın gözünden kaçmış olabilir ama, müzik benim mesleğim; benim gözümden kaçmadı. ‘Sanatçı, alnında ışığı ilk hissedendir’ özdeyişini, ‘Sanatçı, karanlığın tehlikesini ilk hissedendir’ anlamında da düşünebiliriz.” ”Orta Çağ karanlığının, bütün aydınlar gibi kendisini de kaygılandırdığını” ifade eden Fazıl Say, açıklamasında, ”En çok da gelecek kuşaklar için kaygılanıyoruz. Eğer, günün birinde karanlık güçler Cumhuriyetimize ve ulusal değerlere hayat hakkı tanımazsa, onlara teslim olacak değiliz” görüşüne yer verdi.
Fazil Say – Nazım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor Hala (Seslendiren: Tiyatro sanatçısı Genco Erkal
Yazar ve müzikolog Ahmet Say’ın oğlu olan Fazıl say. Piyano eğitimini Ankara’da Mithat Fenmen ve Kamuran Gündemir, Düsseldorf’ta David Levine ile yapmış.Üç yaşındayken obuacı Ali Kemal Kaya ile ritmik jimnastik ve işitme alıştırmalarına başlayan Fazıl Say, bir yıl sonra Mithat Fenmen’den aldığı piyano dersleriyle sevgiyi de içeren bir öğrenim sürecine girmiştir. Fenmen’le sekiz yıl süren bu dönem, piyano, solfej ve teorinin yanı sıra, besteciliğe özendirme çalışmalarını ve konser podyumlarına ısındırma amaçlı küçük dinletileri kapsar
fazıl Say ( Şiir Nazım Hikmet )Açların Gözbebekleri
Fazıl Say-Fırtına Sonatı (3. Bölüm)
Fazil Say – Kiz Cocugu(Nazim Hikmet)
Fazil Say Kara Toprak
Fazil Say – Memleketim(Nazim Hikmet)
Mithat Fenmen’in 1982 yılında vefat etmesi üzerine Ankara Devlet Konservatuarı’na giren Fazıl Say, ‘Özel Statü’ olarak nitelenen hızlandırılmış yoğun eğitim çerçevesinde Kamuran Gündemir ile piyano, İlhan Baran ile kompozisyon çalışmıştır. Gündemir, yorum kavrayışı gerektiren yapıtlar üzerinde üst düzey bir değerlendirme ortamı yaratarak öğrencisini yetiştirmiş, İlhan Baran ise ona kompozisyon eğitiminin temeli olan teknik donanımları kazandırmıştır. Donanımların başlıcaları armoni, kontrpuan, form bilgisi, analiz, enstrümantasyon, orkestrasyon, antik modlar, Türm Müziği makamsal ve ritmik sistemleri, caz armonisi ve stil araştırmalarıdır. İlhan Baran, ayrıca çağdaş müzik stilleri çalışması için Ertuğrul Oğuz Fırat’dan yararlanılmasını istemiş ve Fazıl Say, üç yıl Fırat’dan ders almıştır.
1987 yılında konservatuarı bitiren genç piyanist, Almanya’nın DAAD bursuyla bu ülkeye gitmiş, Düsseldorf Müzik Yüksek Okulu’nda ABD’li piyanist David Levine’in öğrencisi olmuştur. Dünyanın önde gelen Schubert yorumcularından olan Levine, “Yaratıcı Yorumculuk” açısından örnek bir piyanisttir. Fazıl Say, piyanist kimliğiyle onu örnek almıştır.
1991 yılında ‘Konser Piyanisti’ diplomasını alan besteci, Berlin’e yerleşerek profesyonel müzik yaşamına atılmıştır. Uluslararası ilk başarısı, Avrupa Birliği’nin düzenlediği Avrupa Piyano Yarışması’nda kazandığı ödüldür (1991). Aynı yıl Berlin Senfoni Orkestrası’nın kendisine sipariş ettiği konçerto, bu orkestranın eşliğinde kemancı Götz Bernau ve bestecinin solistliğinde dünya prömiyeri olarak seslendirilmiştir. Fazıl Say’ın 1991 – 1995 yılları arasında Almanya’da verdiği konser ve resitaller üzerine basında yayınlanan yazılar, bir kitap oluşturacak sayıdadır.
1994 yılı, piyanist ve bestecimizin kariyerinde dönüm noktasıdır: Genç konser artistleri Avrupa Yarışması’nda birinci olduktan sonra, New York’da yapılan kıtalararası yarışmada dünya birinciliğini almış; Radio France Beracasa Vakfı, Paul A. Fish Vakfı, Boston Metamorphos Orkestrası, M. Clairmont Vakfı gibi kuruluşların ödülleriyle onurlandırılması, kariyerini New York’da sürdürmesini sağlamıştır.
1995 yılından günümüze uzanan süreç içinde tırmanışını sürdüren Fazıl Say, Fransa ağırlıkta olmak üzere Avrupa ülkelerinde ve beş kıtada etkinliklerini sürdürmekte, günümüzün önde gelen şef ve orkestralarının eşliğinde konserler vermekte, ünlü salonlarda resitaller sunmaktadır.
Besteciliği üzerine öncelikle söylenmesi gereken, yazdığı piyano yapıtlarını daha sonra orkestra yapıtlarına dönüştürmesidir. Bu nedenle konçertolarının sayısı giderek artmaktadır.
Yapıtları
Besteleri
1. ‘Prelüdler’, flüt ve piyano için, 1985; ilk seslendirme: Mehmet Mesci ve F. Say, 1986.
2. ‘Süit’, piyano için, 1986.
3. ‘Siyah İlahiler’, keman ve piyano için, 1987; ilk seslendirme, Götz Bernau ve Sayali Dadaş; Berlin’in 750. yılı kutlamaları dolayısıyla, 1987.
4. ‘Gitar Konçertosu’, 1987; bu yapıtı geri çekti, 1997’de gitar ve orkestra için yeni bir yapıt yazdı.
5. ‘İpekyolu’, piyano için, 1989; ilk seslendirme: RIAS Berlin Radyosu, canlı yayın: F. Say, 1989; sonradan konçertoya dönüştürüldü.
6. ‘Yansıtmalar’, keman, piyano ve orkestra için konçerto, 1991; ilk seslendirme: Eduard Maturet yönetimindeki Berlin Senfoni Orkestrası, solistler; Götz Bernau, F. Say, 1991.
7. ‘Nasreddin Hoca’nın dansları’ (sonradan “Türk Dansları” olarak adı değiştirilmiştir), piyano için, 1991.
8. ‘Antik Anadolu Modları Albümünden’, piyano için, 1991.
9. ‘Üç Masal’, oda orkestrası için: (12 yaylı, 6 üflemeli çalgı, arp, çelesta ve vurmalı çalgılar için), 1992.
10. ‘Liszt’in si minör sonatı orkestralaması”; büyük orkestra için, 1992.
11. ‘Altı Prelüd’ Debussy’nin 6 prelüdünün orkestralaması. 14 solo çalgıcı için: flüt, obua, klarnet, fagot, trompet, 2 vurmalı çalgı, piyano, gitar ve yaylılar dördülü, 1992; ilk seslendirme: besteci yönetimindeki Yeni Müzik Topluluğu, Köln, 1992.
12. ‘Paganini’nin temaları üzerine çeşitlemeler” (modern caz stilinde) piyano için, 1993.
13. ‘İpekyolu’, piyano konçertosu, 1994; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, solist: F.Say, 1995.
14. ‘Fantazi parçaları’, piyano için, 1993.
15. ‘Caz Fantazileri’, piyano için, 1994.
16. ‘Senfoni Konçertant’, piyano ve büyük orkestra için, 1993; ilk seslendirme: Gürer Aykal yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, solist: Fazıl Say, 1996; orkestra: 3 flüt, 3 obua, 3 klarnet, altosaksofon, 2 fagot, kontrafagot, 4 trompet, 3 trombon, tuba, 7 vurmalı çalgıcı için 27 vurmalı çalgı ve yaylılar için (14+12+12+8).
17. ‘Gitar ve Orkestra için’, (gitar konçertosunun yeniden yazılışı), 1996.
18. ‘İki Ballade’, oda orkestrası için; 1996 ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
19. ‘Oda Senfonisi’, oda orkestrası için, 1996; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
20. ‘Kara Toprak’, piyano için, Aşık Veysel’in teması üzerine, 1997.
21. ‘Gülnihal’, piyano için, Hamamizade İsmail Dede Efendi’nin teması üzerine, 1997.
22. ‘Kadanslar’, Mozart’ın piyano konçertoları için kadanslar, 1987 – 1996.
23. ‘Nazım Oratoryosu’, piyano, solo ses, koro ve orkestra için, 2001.
24. ‘Metin Altıok için Ağıt’, piyano, solo ses, koro ve oda orkestrası için, 2002/2003.
25. ‘Piyano Konçertosu, No:3′, piyano ve orkestra için, 2001.
Kitapları
1. ‘Uçak Notaları’, Müzik Ansiklopedisi Yayınları, Kasım 1999
Nota Defterleri
1. ‘Schwarze Hymnen for violin and piano’, Verlag für Musik-Enzyklopaedie, 1987.
2. ‘Nasreddin Hoca’nın Dansları (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1990.
3. ‘Fantazi Parçaları (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1993.
4. ‘Paganini Çeşitlemeleri (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1995.
5. ‘Sonat (Keman ve Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1997.
6. ‘İpekyolu (Piyano Konçertosu)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1998.
Albümleri (CD)
1. ‘Wolfgang Amadeus Mozart’, Warner Music France
1. Piano Sonata K.333 in B flat major
2. Variations on ‘Ah, vous dirais-je, maman’ K.256
3. Piano Sonata K.330 in C major
4. Piano Sonata K.331 in A major ‘Alla Turca’.
2. ‘Fazıl Say’, Troppenote Recordings
1. Piano Concerto No.2 “Silk Road”
2. Chamber Symphony
3. Two Ballades
4. Four Dances of Nasreddin Hodja
5. Fantasy Pieces.
3. ‘George Gershwin’, Teldec Classics International
1. Rhapsody in Blue
2. Porgy and Bess arrangements…
4. ‘Igor Stravinsky’, Teldec Classics International
1. Le Sacre du Printemps.
5. ‘Johann Sebastian Bach’, Teldec Classics International
1. French Suite N.6 BWV 817 in E major
2. Italian Concerto BWV 971 in F major
3. Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
4. Chaconne in D minor (F. Busoni)
5. Prelude and Fugue BWV 846 in C major.
6. ‘Peter Ilyich Tchaikovsky’, Teldec Classics International
1. Piano Concerto No.1 in B flat minor
7. ‘Franz Liszt’,
1. Piano Sonata in B minor.
8. ‘Johann Sebastian Bach, Teldec Classics International
1. Italian Concerto BWV 971 in F major
2. French Suite N.6 BWV 817 in E major
3. Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
9. ‘Wolfgang Amadeus Mozart’,
1. Piano Sonata K.331
Ödülleri
• Avrupa Birligi Piyano Yarışması, 1991
• Genç Konser Solistleri Yarışması Avrupa Birinciliği, 1994
• Genç Konser Solistleri Yarışması Dünya Birinciliği, 1995
• Radio France/Beracasa Vakfi Ödülü, 1995
• Paul A. Fish Vakfı Ödülü, 1995
• Boston Metamorphosen Orkestrası Solist Ödülü, 1995
• Maurice Clairmont Vakfı Ödülü, 1995
• Telerama Ödülü, 1998, 2001
• RTL Televizyonu Ödülü, 1998
• Le Monde de la Musique Ödülü, 2000
• Diapason d’Or ( Altın Plak ) Ödülü, 2000
• Classica Ödülü, 2000
• Le Monde Ödülü, 2000
• Avusturya Radyo-TV Ödülü, 2001
• Deutsche Phono Akademie ECHO Ödülü, 2001
Kaynakça
• http://www.fazilsay.net/index.php